Adaptieve Draadloze
Netwerken
Productontwikkelaars willen snel draadloze/mobiele
systemen ontwikkelen. Nu bestaan de meeste basisstations en
terminals echter uit componenten met een vaste functie (Applicatie
Specifieke Geïntegreerde Circuits (ASICs). Ze zijn efficiënt,
maar niet flexibel. Bij kleine wijzigingen in standaarden moeten
soms componenten opnieuw ontworpen worden.
Aanpassingen
van de functionaliteit - herconfigureren - is een heikele zaak,
omdat de flexibiliteit door de vaste component zoek is. Software,
gecombineerd met adaptieve en dynamisch herconfigureerbare heterogene
architecturen (Software Defined Radio’s; SDR) maken de
systemen flexibeler.
SDR
kan zich aanpassen aan nieuwe standaarden, toepassingen en omgevingsfactoren.
Ze benutten de bandbreedte efficienter en maken het eenvoudiger
voor telecomaanbieders om over te schakelen van derde naar vierde
generatie netwerken - en verder.
Dit
Freeband project wil methoden en technieken ontwikkelen waarmee
adaptieve, efficiënte en herconfigureerbare basisstations
en terminals voor derde en vierde generatie draadloze systemen
kunnen worden ontworpen.
Belang
Met een SDR loopt
een telecomaanbieder minder risico’s. Een herconfigureerbaar
systeem is te gebruiken voor toepassingen waar het oorspronkelijk
niet voor was ontwikkeld, dankzij de dynamische herconfiguratie
en herprogrammering van een efficiënte dynamisch herconfigureerbare
architectuur. Niet de component, maar de applicatiesoftware
maakt het systeem dan specifiek. Software is eenvoudiger te
vervangen en dus kan de functionaliteit snel en goedkoop worden
gewijzigd; veranderende standaarden zijn geen bottleneck meer.
Nieuwe standaarden die ten tijde van de ontwikkeling nog niet
beschikbaar waren, kunnen ‘gedownload’ worden. Een
SDR kan zich aanpassen aan de omgeving; een systeem in een omgeving
met veel dataverkeer zou anders geconfigureerd kunnen zijn dan
een systeem in een omgeving met veel spraak verkeer. De flexibiliteit
en adaptiviteit is van belang voor de kosteneffectiviteit van
toekomstige basisstations. We winnen met SDR’s aan flexibiliteit
en efficiëntie voor toekomstige, op Quality of Service
(QoS) gebaseerde systemen. Voor productontwikkelaars is herconfiguratie
van belang vanwege de korte ontwikkeltijd, de grotere flexibiliteit,
de mogelijkheden tot hergebruik van software en de lagere ontwikkelkosten
(minder ASIC ontwerpen nodig).
UMTS
In dit project richten
we ons op adaptieve "Software Defined Radio’s"
(SDR) voor UMTS basisstations, waar de ontwikkeling van toekomstige
UMTS-terminals ook van kan profiteren. We richten ons met name
op:
Deelnemende partijen
| |
|
|
| |
Universiteit
Twente, Faculteiten Elektrotechniek (leerstoel Signalen
en Systemen) en Informatie (leerstoel Embedded Systemen)
|
Centre
for Telematics and Information Technology (CTIT) |
| |
|
|
|
Ericsson Eurolabs |
Philips Research |
Looptijd
1 september 2002
- 1 september 2006
Projectleider
Dr.ir. G.J.M. Smit
(CTIT)
Postbus 217
7500 AE Enschede
E-mail: smit@cs.utwente.nl
Tel.: 053 - 489 37 34